خیره سری

(انوری)

• گستاخی و بی‌شرمی، لجاجت 

مدام به خیره سری خود می‌افزود و معلوم بود که سر ملعنت و آزار دارد. (جمال‌زاده 137)

(دهخدا)

• تمرد، خودسری، گستاخی (ناظم الاطباء)

نشست از بر تخت کاوس کی/ به خیره سری مست نز جام می(فردوسی)

عقل چه همتای تست کز تو زند لاف عشق/ می نشناسد حریف خیره سری میکند(خاقانی)